Blog naukowy z Warszawy. Zdobądź wiedzę z języka francuskiego, nauki gry na perkusji...

Trudności początków i okres zastoju w nauce

Znużenie. Prędzej niż zmęczenie fizyczne, dużo prędzej niż umysłowe występuje zwykle zmęczenie pozorne, tj. po prostu znużenie. Charakterystycznym jego przejawem jest wyszukiwanie byle pretekstu, byle pozoru „obiektywnej konieczności”, aby oderwać się od pracy. Znużenie daje się we znaki tym szybciej, im bardziej się do danego przedmiotu przymuszamy, im bardziej praca nad nim wydaje się monotonna i nudna. Dlatego by z góry mu przeciwdziałać, stosujemy opisane już metody ożywiania motywacji i zainteresowania, aktywizowania i urozmaicania pracy.

Zniechęcenie – nieraz powodujące, a bardzo często towarzyszące znużeniu – może mieć parę przyczyn. Najczęstszą z nich jest oszołomienie trudnościami. To oszołomienie bywa nieproporcjonalnie duże w stosunku do rzeczywistych trudności, gdyż wokół słabych punktów mogą narastać niemal histeryczne stany emocjonalne. Oto na przykład uczeń załamuje się jęcząc: „Ja tego nigdy nie zrozumiem!”, kiedy dla zrozumienia danego fragmentu podręcznika wystarczyłoby cofnąć się do poprzedniego. Popadłszy w depresję wyrażającą się wykrzyknikiem „jestem widocznie za tępy!” idzie na most i topi wzrok w odmętach Wisły, choć lepiej by zrobił uświadamiając sobie, z jaką łatwością rozwiązuje dziś te same równania, które kiedyś napełniały go podobnym przerażeniem.

Trudności początków. Charakterystyczne pod tym względem są trudności początkowe, bo rzeczywiście wszystkie początki są trudne. Trudne i powolne. Krzywa postępów w nauce przybiera często kształt jak na rys. 8.

Widzimy z niej, że po przełamaniu trudności pierwszego okresu postępy stają się coraz szybsze aż do pewnego punktu, kiedy znowu tempo ich spada. Trudności początków wynikają z tego, że:

– 1) nowe wiadomości znajdują mało powiązań z dawniej nabytą wiedzą,

– 2) uczący się nie ma wprawy w zapamiętywaniu danego materiału,

– 3) brak jest zainteresowania, które nie miało czasu się rozwinąć,

– 4) owoce nauki są jeszcze zbyt nikłe, by mogły stać się źródłem satysfakcji.

U zaawansowanych zniechęcenie wywołane bywa okresem zastoju. Uczeń robi najpierw szybkie postępy, po czym nagle „staje” i mimo wszelkich starań nie może ruszyć z martwego punktu. Te okresy zastoju różnie tłumaczono, ale wydaje się, że spowodowane są one współdziałaniem paru przyczyn, a mianowicie:

– 1) normalnymi, u każdego co jakiś czas występującymi okresami odpływu ruchowej, a zwłaszcza umysłowej energii:

– 2) okresami osłabionej motywacji,

– 3) przestawieniem się na inną metodę, przełamywaniem mniej wydajnych nawyków dla wyrobienia sobie wydajniejszych,

– 4) wygasaniem początkowego entuzjazmu w następstwie powolności postępów: to załamanie występuje stosunkowo szybko i ze szczególnym nasileniem, gdy było poprzedzone przecenianiem swoich możliwości i nierealnym planowaniem.

Po okresie zastoju może nastąpić okres nowych dość szybkich postępów, jeśli tylko nie zaniechaliśmy racjonalnej nauki, jeśli umiemy planować ją w czasie i odpowiednio organizować.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.