Blog naukowy z Warszawy. Zdobądź wiedzę z języka francuskiego, nauki gry na perkusji...

T. Kroczek i jego badania

Oprócz przewodnika skalowego i skatowej analizy warunków środowiska wychowawczego autor pracy zastosował na znaczną skalę metodę wywiadów indywidualnych z uczniami, z wychowawcami klas i kierownictwem szkoły oraz z rodzicami.

Na powyższej drodze T. Kroczek uzyskał szereg interesujących stwierdzeń, z kolei – wniosków. Trzeba zauważyć wstępnie, że uczniowie okazali wystarczające rozumienie tekstu przewodników skalowych i pytań, stawianych im metodą wywiadu, nie było więc podstaw do ewentualnych zastrzeżeń krytycznych w sprawie poprawności wnioskowania indukcyjnego. Oto co ważniejsze stwierdzenia faktów, poniekąd uogólnienia.

Oceny krytyczne uczniów okazały się wysoce zgodne (dodatnio- skorelowane) z takimiż ocenami nauczycieli-wychowawców. Autor badań przyjął przy tym znane nam już założenie, że nauczyciel, dobrze znający swych uczniów, jest niejako superarbitrem i że jego oceny traktować można w zasadzie jako relatywnie najbardziej obiektywne. Nie kwestionując w zasadzie tego założenia, można by wysunąć koncepcję zwiększenia stopnia obiektywności ocen, gdyby zespół nauczycieli w równej mierze obeznanych z tą samą grupą uczniów, uzyskał w tym samym czasie oceny prawie że jednakowe, co dałoby się wyrazić współczynnikiem korelacji, zbliżającym się do jedności (+1,0). Oczywiście, koncepcja – teoretycznie przekonywająca – praktycznie biorąc nierealna ze- względu na trud i koszt odpowiednich badań.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.