Blog naukowy z Warszawy. Zdobądź wiedzę z języka francuskiego, nauki gry na perkusji...

Jaką rolę odgrywa werbalizacja?

W badaniach nad zapamiętywaniem drogi przebywanej w dużym mieście i drogi przebywanej w czasie wycieczki – z których tutaj nie zdaję sprawy ze względu na brak miejsca – potwierdziło się to przypuszczenie bardzo wyraźnie. Osoby, które w pierwszej serii badań wykazywały słabą orientację i nie umiały odtworzyć przebytej drogi, w drugiej serii – poinstruowane o roli słownego określenia nie tylko poszczególnych odcinków drogi, ale i „ogólnego kierunku” drogi i miejsca w tej całości ważniejszych odcinków – odtwarzały nową drogę znacznie lepiej i w tym odtwarzaniu schemat wyjściowy drogi odgrywał zasadniczą rolę. Dopiero na jego tle dokonywała się szczegółowsza lokalizacja poszczególnych odcinków drogi.

Stało się oczywiste, że jedną z najbardziej zasadniczych przyczyn trudności orientowania się w przebytej drodze jest mieszanie się różnych fragmentów drogi, nie ustosunkowanych do siebie. Układem odniesienia dla nich może być tylko jakiś ogólny plan drogi czy schemat drogi. W jego tworzeniu się współdziałają z pewnością obydwa układy sygnałowe, współdziałają wyobrażenia i słowa. Stopień, zakres tego współdziałania, jego przebieg – to osobne zagadnienie 80. Wszystkie zebrane w moich badaniach materiały wskazują na to, że w doraźnej orientacji w nowym otoczeniu na pierwszy plan wysuwa się wyobrażenie prze- bywanej drogi, naturalnie nie bez współudziału określeń słownych, natomiast w kształtowaniu się względnie dokładnego, a zwłaszcza trwałego pamięciowego odbicia drogi, na pierwszy plan wysuwa się świadome werbalizowanie drogi, a szczególnie tworzenie na tej podstawie jej schematu słowno-wyobrażeniowego.

Werbalizacja odgrywa niemniej zasadniczą rolę w różnicowaniu się odbicia pamięciowego drogi, we wzroście jego dokładności. Porównamy odtworzenie jednego członu zasadniczego drogi w budynku przez osoby badane z różnych grup eksperymentalnych. Niech będzie nim droga na odcinkach od 4 do 9 (por. ryc. 66 b), a więc od wejścia na parterze do klatki schodowej i do wyjścia na korytarz pierwszego piętra. Wybrane zostały odtworzenia najczęstsze, najbardziej typowe dla grup eksperymentalnych A, B i C.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.