Blog naukowy z Warszawy. Zdobądź wiedzę z języka francuskiego, nauki gry na perkusji...

Prawo Ebbinghausa – kontynuacja

Można powiedzieć, że obowiązuje tylko w odniesieniu do materiału maksymalnie jednorodnego przy liczbie jego składników nie odbiegającej znacznie od tej, którą posługiwał się Ebbing- haus, ale i tutaj nie obowiązuje w jakiś bezwzględny sposób. Przy zgłoskach bez sensu na 34 przypadki miałem zaledwie 6 takich, w których krzywa zapamiętywania pokrywała się z krzywą ebbinghausowską. W wariantach A i B grupy eksperymentów GE-8, oprócz zgłosek bez sensu jako materiałem posługiwałem się szeregami bardzo sztucznych elementów, bo trój spółgłosek typu „łpk, zdg”. Okazało się, że nawet przy małym ilościowo materiale 10 trój spółgłosek krzywa zapamiętywania odbiegała wielokrotnie od Krzywej ebbinghausowskiej. Wystarzyło, że piąty człon szeregu zawierał dwie jednakowe spółgłoski „ccz”, ażeby powstało „zaburzenie” w krzywej ebbinghausowskiej.

Okazuje się więc, że dla ludzi czynnik położenia bodźca w sze regu czasowym nie jest wprawdzie obojętny, ale nie jest również w żadnym .razie czynnikiem decydującym o zapamiętywaniu. Byłby takim – w tym aspekcie trzeba widzieć prawidłowość formułowaną przez Ebbinghausa – gdyby istniały bodźce różne, lecz równowartościowe w stosunku do doświadczenia osobnika. Nie trzeba chyba udowadniać, że bodźce takie są tylko laboratoryjną fikcją. Nawet najbardziej skrupulatnie spreparowany materiał z’głosek bez sensu jest materiałem „różnowartościowym” dla różnych jednostek. W innej pracy będę miał okazję wykazać, że nie inaczej jest z „materiałem” laboratoryjnym, gdy w grę wchodzą zwierzęta.

Nikt nie zadał sobie rzetelnego trudu przeanalizowania tego zagadnienia na ebbinghausowskim materiale zgłosek bez sensu większym dwa, trzy, cztery razy i więcej od szeregów używanych przez Ebbinghausa. Okazuje się, że przy zwiększającym się materiale tego typu lepiej można przewidywać efekt pamięciowy, posługując się rachunkiem prawdopodobieństwa niż krzywą Ebbinghausa.

Odpowiedź na wyjściowe pytanie brzmi: Nie istnieje ogólna krzywa zapamiętywania niezależna od liczby i jakości bodźców, od osoby zapamiętującej i od ogólnych warunków zapamiętywania.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.