Blog naukowy z Warszawy. Zdobądź wiedzę z języka francuskiego, nauki gry na perkusji...

OGOLNA CHARAKTERYSTYKA ROZWOJU ZDOLNOŚCI DO WYRAŻANIA OCEN

Jednakże tutaj niezbędne i możliwe jest zwrócenie uwagi na ogólny kierunek rozwoju uczuć, jako tego składnika reakcji na podniety – na rzeczy, zjawiska przyrody, ludzi, ich słowa i czyny, na stosunki międzyludzkie – dzięki któremu rozwija się zdolność i umiejętność oceniania tego wszystkiego. Umiejętność nie mniej istotna w życiu ludzi, jak ich wiedza powszednia i fachowa, ich inteligencja, ich sprawności fizyczne, ich umiejętności w zakresie pracy zawodowej itp. Wprawdzie do oceniania czegokolwiek (do wydawania „ocen”, do uważania za cenne danych rzeczy, cech, stosunków, ludzi, wytworów ich pracy, ich dzieł twórczych itp.) uczucia same przez się nie wystarczają, stanowią jednak czynność – żeby tak rzec – pierwszoplanową: podobnie, jak w rozwoju wiedzy osobistej i w kształtowaniu się pojęć pierwszoplanowe są czynności i zdolności poznawcze: spostrzeganie i spostrzegawczość, wyobrażanie sobie i wyobrażenia, pojmowamie, rozumienie, pamięć, inteligencja ogólna itp.

Otóż w bardzo ogólnym zarysie, kierunek rozwoju psychicznego od „prostych” uczuć ku umiejętności oceniania, w szczególności wyrażania ocen, przedstawia się tak oto: Najpierw dziecko reaguje uczuciowo na podniety (rzeczy, ludzi, ich słowa itp.) chęcią zbliżenia się lub ucieczki. Można by to nazwać prymitywną oceną pozytywną lub negatywną. Krócej: uczuciami „ku” bądź „od”. Przy tym dana rzecz (ściślej: jej „odzwierciedlenie poznawcze”), stanowi całość z owymi uczuciami „ku” bądź „od”. Zgodnie z tym w badaniach psychologicznych niełatwo je – jako czynności osobno zmienne – rozdzielić.

Stopniowo na tej podstawie zaczyna się kształtować nieco bardziej subtelna zdolność niewyraźnego rozróżniania stopni pośrednich między „ku” i „od”: np. między „ładne” a „brzydkie”, „dobre” a „złe”, „smaczne” a „wstrętne”, „przyjemne” a „przykre” itp. Proces ten dokonuje się na tle coraz to bagatszego doświadczenia osobistego, w pewnej mierze przygodnego, częściowo zaś narastającego pod wpływem nieumyślnych i umyślnych oddziaływań wychowawczych.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.