Blog naukowy z Warszawy. Zdobądź wiedzę z języka francuskiego, nauki gry na perkusji...

OCENY USPOŁECZNIENIA MŁODZIEŻY ZE ŚREDNIEJ SZKOŁY ZAWODOWEJ

Oceny moralne dotyczą w zasadzie cech względnie sposobów postępowania w stosunkach międzyludzkich, a więc jakości uspołecznienia. Co prawda, uspołecznienie jest pojęciem szerszym niż moralność, jeśli uwzględnić formy postępowania i aktywność jednostki w stosunku do grup, do organizacji społecznych i do szeroko pojętego dobra społecznego. W takim razie powiemy, że moralność stanowi część składową uspołecznienia, zaś oceny moralne jedną z form jego oceny. Oczywiście, pod uwagę można brać i ewentualnie badać łącznie oceny moralne i postępowania, na ogół traktowanego osobno, w ramach szeroko pojętego uspołecznienia.

Tak właśnie zakreśliła swoje badania Regina Winnik, nauczycielka Liceum Medycznego Pielęgniarstwa w Rybniku. Zbadała oceny krytyczne i samokrytyczne jakości uspołecznienia u uczen- nic dwóch równoległych klas czwartych o wieku przeciętnym 18 lat. W klasie IVa były 32 uczennice, w klasie IVb – 28: razem – 60. Badania wykonała w r. 1966/67.

W oparciu o referat seminaryjny, połączony z dyskusją, i konsultacje, wybrała osiem przedmiotów ocen, a mianowicie: 1) umiejętność współżycia z innymi, 2) punktualność, 3) inicjatywę, 4) poszanowanie mienia społecznego, 5) stosunek do nauki szkolnej, 6) udział w samorządzie szkolnym, 7) udział w organizacjach szkolnych oraz 8) samokrytycyzm. Część cech moralnych, które stanowiły przedmioty ocen w badaniach omówionych poprzednio, autorka zmieściła w „umiejętności współżycia z innymi”. Zaakcentowała w nich sposób uczuciowego kontaktowania się z otoczeniem, w szczególności z rozmówcami. Ze względu na oceny udziału w samorządzie szkolnym, w organizacjach szkolnych oraz inicjatywy wolała – zgodnie z objaśnieniami wstępnymi – mówić o ocenach jakości uspołecznienia niż o ocenach moralnych.

Metodologię swych badań oparła w zasadzie na konstrukcji, wypróbowaniu i zastosowaniu pięciostopniowych przewodników skalowych. Oto jej przewodnik do poznawania i oceny jakości uspołecznienia:

Ma ciągle z kimś zatargi i nieporozumienia, ma opinię koleżanki kłótliwej. W sprzeczkach używa obraźliwych słów. Pierwsza rozpoczyna wszelkie kłótnie i jest ich głównym bohaterem. Nie łubiana przez otoczenie. Nie przyjmuje od innych żadnych rad i uwag. Jest złośliwa i dokuczliwa.

OCENY USPOŁECZNIENIA MŁODZIEŻY ZE ŚREDNIEJ SZKOŁY ZAWODOWEJ CZ. II

Ocena 1. W stosunku do otoczenia jest agresywna, prowokuje kłótnie. Krytykuje i wyśmiewa koleżanki. Tam, gdzie są jakieś zatargi, zawsze można ją spotkać. Do otoczenia usposobiona nieżyczliwie. Lekceważy sobie życzliwe rady.

Ocena 2. Sama nie bywa przyczyną nieporozumień, nie wywołuje kłótni, lecz rzadko ustępuje, gdy ją ktoś zaczepi. Będzie się kłócić, chociaż nie ma racji. Do otoczenia usposobiona różnie. Niekiedy przyjmuje dobre rady i stara się do nich dostosować.

Ocena 3. Zaczepiona przez koleżanki reaguje ostro tylko w rzadkich wypadkach wyjątkowo silnego wzburzenia. Najczęściej umie się opanować, a nawet doprowadzić swoją postawą, spokojem i dobrym słowem do zgody wśród tych, którzy się pokłócili. Do otoczenia usposobiona życzliwie.

Ocena 4. Nigdy nie rozpoczyna pierwsza zatargów, ani nie miewa z nikim nieporozumień. Nie używa obraźliwych słów, nie bierze udziału w żadnych kłótniach. Napadnięta lub ostro krytykowana umie spokojnie sprostować zarzuty. Potrafi pogodzić zwaśnionych. Do otoczenia usposobiona jest bardzo życzliwie. Chętnie przyjmuje rady i wskazówki.

Ocena 5. Oprócz przewodników skalowych R. Winnik zastosowała dla rodziców swoisty test wyboru jednej spośród pięciu możliwych ocen, wyrażonych werbalnie, zbliżony do ankiety, o treści podanej niżej:

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.