Blog naukowy z Warszawy. Zdobądź wiedzę z języka francuskiego, nauki gry na perkusji...

Fakty nie do zinterpretowania przez teorię postaci cz. II

Takich faktów i takich pytań można zestawić znacznie więcej i to z każdej dziedziny. Teoria postaci jest wobec nich bezradna. Podsumuję teraz fragmentaryczne uwagi krytyczne:

– 1. Postaciowcy analizowali zagadnienia pamięci mając gotową koncepcję opartą na materiale spostrzeżeń, a bynajmniej nie udowodnioną 60, i preparowali fakty w odniesieniu do zapamiętywania odpowiadające założeniom ogólniejszej teorii.

– 2. Krytykując jednostronną koncepcję elementów psychicznych, przejaskrawioną jeszcze przez nich samych, postaciowcy zakwestionowali możliwość powstawania związków między nie mającymi ze sobą nic wspólnego treściami i rozszerzyli to na wszelkie kojarzenia. Wprawdzie nigdy nie wyjaśnili przedstawionych wyżej (i wielu innych) faktów i nie odpowiedzieli na związane z tymi faktami pytania, ale to im nie przeszkadzało podejmować próbę eliminowania związków, połączeń na rzecz nie określonego nigdy rzetelnie i jednoznacznie postaciowania. Nie zdawali sobie sprawy, że to, co w ich koncepcji może być słuszne, jest tylko innym nazwaniem tego, co zawiera się w każdej koncepcji koneksjonistycznej. Mam na myśli różnicowanie się istniejących struktur połączeń i tworzenie się nowych struktur z jednostek niższego rzędu. Pojęcia: całość, struktura, postać, organizacja, których treści nie sprecyzował żaden ze strukturalistów, przesłoniły oczy wielu psychologom, nawet trzeźwo myślącym. R. S. Woodworth, ceniony autor podręcznika psychologii, pisał o psychologii postaci, że:

…to mocny i cenny dodatek do różnych kierunków psychologii współczesnej. Prawdopodobnie głęboką prawdę zawiera twierdzenie, że obok wrażeń i ruchowych odpowiedzi na nie i związków pomiędzy nimi istnieje proces „dynamicznej organizacji”81.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.